| Vladimiro Rinaldi | ||
|
Zo is hetWat zij gerechtigheid noemen, is niet echt gerechtigheidWat zij vrede noemen, is niet echt vrede Wat zij democratie noemen, is eigenlijk iets heel anders En wat zij liefde noemen, is niet echt liefde. Wat het echt is staat geschreven in de oogopslag van de verminkte kinderen door de mijnen, de raketten, de bommen, door de leugens van het nieuws Misinformatie is misbruik. Het staat geschreven in de vuilnis, in het vervormde asfalt in de skeletten zonder naam en in diegenen die wel een naam hebben. En de kleur is niet meer van belang van de ogen, noch van het haar, noch van de huid het afval dat de levenden begraaft met hun geheime dagboeken in alle talen met hun huisdieren met hun planten in potten met hun betere dromen en de verschrikking van het gebrul van de bommenwerpers en de raketten, de tanks en pistolen, voor de explosies en instorting. Hier en daar, stukken van kinderen zijden van onschuldige ouderen, gespleten door de ziel (waar dromen over een beter mensheid nesten) eerst gespleten door de ziel.. Ah, de geopolitieke-commerciele strategieen, vooraf vastgestelde plannen van imperialisme en bezetting de afzetmarkt van de laaste technologische wapens en dat van het geweten! Wat zij gerechtigheid noemen, is niet echt gerechtigheid Wat zij vrede noemen, is niet echt vrede Wat zij democtratie noemen, is eigenlijk iets heel anders En wat zij liefde noemen, is niet echt liefde. Zo is het |
|
Gedicht vertaald door Silvia Mikica http://www.silviamikica.com |
|